Naar aanleiding van Rechters 14.
Rode draad door de preek: Simson zoekt de grenzen op omdat de Heer het gevecht zoekt. De Heer bereidt Simson daarop voor en geeft een aanleiding. Maar de strijd is daarmee niet voorbij.
- Is het aangaan van een relatie met een niet-christen bespreekbaar in je gezin? Ga je dat gesprek aan? Of vind je zoiets uit ‘de oude doos’?
- Zijn er grenzen, zouden er grenzen zijn waarin je liefde tot God je begrenst in wat je met je kind kunt meemaken?
- Vraag uit de preek: ‘Volg ik, als ik mijn hart volg, God nog wel?’ Of zie jij dat dilemma niet?
- Je bent eraan gewend dat je als christen leeft in een niet-christelijke wereld. En je voelt je vaak niet echt anders dan je niet-christelijke collega’s, buren en vrienden. Ben je er wel eens trots op dat je christen bent?
Om over na te denken:
- Mogelijk zullen onze kinderen soms keuzes maken die ons als ouders en gemeente pijn doen. Toch blijft God mogelijkheden in hen zien, zelfs als ze wegen bewandelen die van Hem af lijken te gaan.
- Simson is een teken van hoop. God weet in elke tijd – ook de onze – personen te kiezen die passen bij zijn plan. Wees dus voorzichtig met je oordeel over andere christenen.
- Doordat de honing uit een dode leeuw komt is zij onrein en maakt ze de eters ervan ook onrein. Hadden Simsons ouders toch maar beter thuis kunnen blijven?
- Je hoeft geen geestelijke krachtpatser te zijn om voor de Heer aan het werk te mogen.
- Iemand beschrijft Simson als egocentrisch, bozig, impulsief, risicozoekend, seksueel grensoverschrijdend, emotioneel beperkt, verwend en dus gewend om te nemen in plaats van te geven. Hij maakt vervolgens een vergelijk met president Donald Trump. Zou dat een terechte gedachtenoefening kunnen zijn in het kader dat God schuil kan gaan achter de meest vreemde figuren, die nog geen sprankje van zijn heiligheid hebben?